‘De energietransitie begint bij mezelf’

Energie-journalist Pelle Malta komt tot de conclusie dat het slecht is gesteld met het draagvlak voor de energietransitie. Het idee dat ergens een windmolen komt levert een storm aan protesten. Wat is er mis?

Wat vooral mist is draagvlak voor de consequenties van de verandering waar we voor staan en de realisatie dat we constructief aan de slag moeten (wel op een eerlijke manier natuurlijk – iedereen moet bijdragen). Als je kijkt in Nederland: waar staan die windmolens dan? Ze zijn er bijna niet. “Landschapsarchitect Dirk Sijmons zei het al eens in een interview: ‘De energietransitie heeft een veel grotere impact op onze leefomgeving dan we ons nu kunnen voorstellen.’ You ain’t seen nothing yet“. En zelfs na de huidige impuls van het Energieakkoord zal het zoeken blijven. Bij het idee dat er ergens een veld vol zonnepanelen komt weet hoogleraar Sinke te opperen dat dan wel eerst de hele gebouwde omgeving met cellen moet worden geplaveid anders is er absoluut geen draagvlak.

Uit een peiling van Maurice de Hond uit 2012 blijkt dat ruim driekwart van de Nederlanders verduurzaming van de energievoorziening weliswaar toejuicht, maar er niet extra voor wil betalen.” En er is een duidelijke trend naar lokale duurzame energie-initiatieven (zie hieropgewekt). De beleidsmakers in Nederland zijn zich bewust van de noodzaak maar sterk verdeeld over de aanpak, blijkt uit een onderzoek.

Wat Nederland misschien nodig heeft is iets wat ik meemaakte als kind: de oliecrisis. Minister-president Joop den Uyl kwam op de televisie om ons te vertellen dat we moesten besparen en dat er een autoloze zondag kwam. Benzine ging op de bon (je kan het je bijna niet voorstellen). Iedereen in Nederland wist het en werkte mee. Is dat wel nodig nu? Het probleem van opwarming van de aarde is weliswaar iets minder dichtbij en iets minder acuut maar van een veel grotere orde. De wereld zoals wij hem kennen zal verdwijnen als we niks doen.

benzinebonnen

De overheid zal de burgers van Nederland duidelijker moeten maken wat eraan gaat komen, net als Den Uyl dat deed in 1973. Hoeveel windmolens en zonnepanelen en andere veranderingen we de komende 30 jaar moeten realiseren en waarom. Dat dat heel erg veel is. Dat dat geld kost en het uitzicht naar buiten gaat veranderen. Verenigingen zoals [sc:040energie] kunnen een grote steen bijdragen.

Alleen de financiële weg bewandelen met subsidies en belastingen volstaat niet. Draagvlak voor windmolens ontstaat niet door subsidie. Politici zullen, opportunistisch als ze zijn, meelopen met alle volksprotesten die ontstaan bij elk windparkje en zonneveldje. Not In My Backyard zal welig tieren en bepaalde vormen van slecht verantwoord energiegebruik zullen blijven bestaan omdat financiële prikkels te draconisch zouden worden.

Hier de link van het artikel van Pelle Malta dat de inspiratie gaf voor dit verhaal:  Energeia – ‘De energietransitie begint bij mezelf’.

Pas getekend, Marnix Vlot (op persoonlijke titel).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *